Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

Ουσιαστικά γ κλίσης, Ημιφωνόληκτα , Αρχαία Β Γυμνασίου, θεωρία- ασκήσεις



Ουσιαστικά  γ κλίσης- Ημιφωνόληκτα




Φωνηεντόληκτα στο:


 Τα ημιφωνόληκτα τριτόκλιτα ουσιαστικά κατά το χαρακτήρα είναι:
α) ενρινόληκτα (δηλ. με χαρακτήρα ν)
β) υγρόληκτα (δηλ. με χαρακτήρα λ, ρ)
γ) σιγμόληκτα (δηλ. με χαρακτήρα σ).

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

Οδύσσεια Ενότητα 3 α, στχ 109-173 Φύλλο εργασίας


Φύλλο εργασίας δομημένης μορφής
Οδύσσεια του Ομήρου
Ενότητα 3η  : Ραψωδία α, στχ  109 -173

Εφαρμογή δεύτερου μέρους του σχεδίου της Αθηνάς
  - Φιλοξενία στο παλάτι του Οδυσσέα στην Ιθάκη

Α Υπομνήσεις:

Χρόνος:   1η μέρα της Οδύσσειας – 10ος χρόνος περιπλανήσεων του Οδυσσέα
Τόπος: Ιθάκη (παλάτι)
 Πρόσωπα: Αθηνά-Μέντης, Τηλέμαχος, προσωπικό του παλατιού, μνηστήρες, Φήμιος


1) α) Σκηνή: οι σκηνές δεν είναι εικόνες. Μια σκηνή μπορεί να περιλαμβάνει πολλές εικόνες. Για να διακρίνουμε τις σκηνές λαμβάνουμε υπόψη α)την αλλαγή τόπου β)την αλλαγή προσώπων γ)την αλλαγή τόπου και προσώπων δ)την αλλαγή χρόνου.

β) Mε τον όρο εικόνα, στη λογοτεχνία, εννοούμε την περιγραφή που προκαλεί στον αναγνώστη ή στον ακροατή την εντύπωση ότι βλέπει μπροστά του αυτό που περιγράφεται (π.χ., την υποδοχή της Aθηνάς-Mέντη από τον Tηλέμαχο, 136-137). Eικόνες είναι κυρίως οπτικές, αυτές δηλαδή που περνούν από τα μάτια μας, όταν διαβάζουμε ή ακούμε ένα λογοτεχνικό κείμενο, εικόνες όμως λέμε κι αυτές που ερεθίζουν τις άλλες αισθήσεις μας (την ακοή, την όσφρηση κτλ.), οπότε (αντίστοιχα) τις χαρακτηρίζουμε ακουστικές, οσφρητικές κτλ.· για παράδειγμα, από τον στίχο 124 έχουμε και ακουστική εικόνα. 

Οδύσσεια Ενότητα 4 α, 174-360 Φύλλο εργασίας



Οδύσσεια του Ομήρου     Ενότητα 4   : α, 174-360
Φύλλο εργασίας δομημένης μορφής

Διάλογος του Τηλέμαχου με την Αθηνά-Μέντη



Χρόνος:  1η μέρα της Οδύσσειας – 10ος χρόνος περιπλανήσεων του Οδυσσέα
 Τόπος: Ιθάκη (παλάτι)
Πρόσωπα: Αθηνά-Μέντης, Τηλέμαχος, προσωπικό του παλατιού, μνηστήρες, Φήμιος

Α Υπομνήσεις:
1)  Ανθρωποκεντρισμός: ο άνθρωπος είναι το σημαντικότερο ον του κόσμου. Γι’ αυτόν γίνονται όλα και όλα πρέπει να σκοπεύουν και να οδηγούν στο όφελός του. Ανθρωποκεντρικός είναι ο πολιτισμός που έχει κέντρο του τον άνθρωπο, προβάλλει ως υπέρτατη αξία τον άνθρωπο, τις ικανότητες, τις δυνατότητες του κι επιδοκιμάζει την ανθρώπινη ζωή. Η Οδύσσεια βασίζεται στην αντίληψη αυτή, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος με την οξύνοια , την επινοητικότητα, την αγωνιστικότητα και το θάρρος του ρυθμίζει την τύχη του και την πορεία του στη ζωή.

2)   Υστεροφημία:  η καλή φήμη που ακολουθούσε  κάποιον μετά το θάνατό του. Για την υστεροφημία οι ομηρικοί άνθρωποι αγωνίζονταν  και προσπαθούσαν να δείξουν ηρωισμό σε όλη τη ζωή τους . Ήταν το αποτέλεσμα της εκπλήρωσης του ηρωικού ιδανικού.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026

Οδύσσεια , Ενότητα 2, α, 26-108 Φύλλο εργασίας


Φύλλο εργασίας δομημένης μορφής
Οδύσσεια του Ομήρου
Ενότητα 2η Ραψωδία α , 26-108    Συμβούλιο των θεών


Α Υπομνήσεις:

Χρόνος: Στο 10ο έτος των περιπλανήσεων του Οδυσσέα-Πρώτη μέρα της Οδύσσειας
Τόπος : Όλυμπος ,στο παλάτι των θεών
Πρόσωπα:  Δίας, Αθηνά ,και οι υπόλοιποι θεοί εκτός Ποσειδώνα

1)   Αφήγηση. O ποιητής άλλοτε αφηγείται ο ίδιος σε τρίτο πρόσωπο (αφήγηση ) και άλλοτε οι ήρωές του σε πρώτο πρόσωπο· ζωντανεύουν μπροστά μας με τον διάλογο (ή με μονόλογο) και δραματοποιούν την αφήγηση, σαν να δίνουν παράσταση. Οι δύο αυτές αφηγηματικές τεχνικές, η τριτοπρόσωπη αφήγηση και η πρωτοπρόσωπη -διαλογική εναλλάσσονται.
Ο μονόλογος είναι ουσιαστικά διάλογος του ήρωα με τον εαυτό του σε κρίσιμες στιγμές της
αφήγησης, όταν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και αναζητεί μόνος τη λύση τους. Αποκαλύπτει έτσι τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, και ο ακροατής κατανοεί καλύτερα τις ενέργειές του.

2)   Ανθρωπομορφισμός:    Aυτό  σημαίνει  πως οι αρχαίοι φαντάζονταν τους θεούς  με ανθρώπινη μορφή, αλλά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Σκέφτονταν λοιπόν, αισθάνονταν, μιλούσαν και ενεργούσαν όπως οι άνθρωποι · διαφορετική φαντάζονταν μόνο την τροφή τους και τους θεωρούσαν αθάνατους. H κοινωνία τους ήταν αναπαράσταση της ανθρώπινης κοινωνίας της ομηρικής εποχής, που είχε χαρακτήρα πατριαρχικό.

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Αρχαία Ελληνικά Β Γυμνασίου, Ενότητα 2 ,Το τέχνασμα του Θεμιστοκλή, Φύλλο εργασίας

 Αρχαία Ελληνικά της Β Γυμνασίου
Ενότητα 2η: Το τέχνασμα του Θεμιστοκλή. Φύλλο Εργασίας 

Α   ΘΥΜΑΜΑΙ:
1)Θυμήσου όσα έμαθες στην Ιστορία της Α  Γυμνασίου για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Μπορείς να παρακολουθήσεις  τα παρακάτω βίντεο:


Ομηρικά έπη και ρητορική. Από τον λόγο των ηρώων στον δημοκρατικό διάλογο. (Καινοτόμος δράση). Διδακτικά σενάρια 1,2 και 3

 

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ 1

«Η δύναμη του λόγου: Η ικεσία του Χρύση»

 Διδακτική Ενότητα: Ομηρικά Έπη – Ιλιάδα, Ραψωδία Α (στ. 1–53)



 Τάξη: Β΄ Γυμνασίου

 Διάρκεια: 2 διδακτικές ώρες

Διδακτικό μοντέλο :Διερευνητική – Συνεργατική μάθηση 

Παιδαγωγική τεκμηρίωση

Η πρώτη ραψωδία της Ιλιάδας εισάγει τους μαθητές όχι μόνο στο κεντρικό θέμα του έπους, τη μῆνιν του Αχιλλέα, αλλά και σε μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του δημόσιου λόγου: την ικεσία. Ο Χρύσης δεν χρησιμοποιεί βία ούτε εξαναγκασμό. Επιχειρεί να πετύχει τον στόχο του μέσω του λόγου, αξιοποιώντας το κύρος του ως ιερέας, την επίκληση στη θρησκευτική πίστη των Αχαιών και το προσωπικό του δράμα ως πατέρα. Η σκηνή αυτή προσφέρει ιδανική αφετηρία για τη διδασκαλία της πειθούς, της επιχειρηματολογίας και της δημοκρατικής επικοινωνίας. Οι μαθητές διερευνούν πώς ο λόγος λειτουργεί ως μέσο άσκησης επιρροής και συνειδητοποιούν ότι οι συγκρούσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν όχι μόνο με τη δύναμη, αλλά και με τη δύναμη του διαλόγου.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

Ιλιάδα , Ραψωδία Α 1-53 ,Φύλλο εργασίας Το προοίμιο-Η ικεσία του Χρύση


Φύλλο εργασίας δομημένης μορφής
Β Γυμνασίου
Ραψωδία Α 1-53. 
 Το προοίμιο-Η ικεσία του Χρύση

Ανάλυση στο:


Βασικές έννοιες στην Ιλιάδα
Α : Υπομνήσεις:

Διάβασε το κείμενο στο :

1)Το περιεχόμενο της Ιλιάδας είναι ο Τρωικός πόλεμος. Θυμάσαι πότε έγινε και τι αποτέλεσμα είχε;

2)   Στον Ύμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού, ο ποιητής αναφέρεται στην ελληνική επανάσταση. Στο παρακάτω απόσπασμα υπάρχουν εικόνες από τον πόλεμο .Μπορείς να τις βρεις;

Ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών,
ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών.

Α, τι νύκτα ήταν εκείνη που την τρέμει ο λογισμός!
΄Αλλος ύπνος δεν εγίνει πάρεξ θάνατου πικρός.

Της σκηνής η ώρα, ο τόπος, οι κραυγές, η ταραχή,
ο σκληρόψυχος ο τρόπος του πολέμου, και οι καπνοί,

και οι βροντές και το σκοτάδι οπού αντίσκοφτε η φωτιά,
επαράσταιναν τον ΄Αδη που ακαρτέρειε τα σκυλιά·

Τ' ακαρτέρειε. Εφαίνον' ίσκιοι αναρίθμητοι, γυμνοί,

κόρες, γέροντες, νεανίσκοι, βρέφη ακόμη εις το βυζί.